Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διεθνή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διεθνή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011

Μετά την 11η Σεπτέμβρη του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Εφιαλτικός είναι ο κόσμος που αναδύθηκε μετά τις επιθέσεις με τα επιβατικά αεροπλάνα που οδήγησαν οι αεροπειρατές στις 11 Σεπτέμβρη του 2001 εναντίον του Πενταγώνου των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον και των Δίδυμων Πύργων στη Νέα Υόρκη. Ετσι κι αλλιώς το πλήγμα είχε τόσο μεγάλη ψυχολογική σημασία που αποκλειόταν εξ ορισμού να μην είχε σοβαρότατες συνέπειες στη διεθνή πολιτική και στην εσωτερική ζωή της Αμερικής. Τα νεοσυντηρητικά γεράκια της κυβέρνησης Μπους, που μόλις προ ολίγων μηνών είχαν αναλάβει την εξουσία, όμως αξιοποίησαν στο έπακρο τις επιθέσεις, οι οποίες αποδείχθηκαν εξαιρετικά χρήσιμες για τα σχέδιά τους, προκειμένου να προωθήσουν την αναμόρφωση του κόσμου στη βάση των πιο ακραία αντιδραστικών ιδεολογικών και πολιτικών διακηρύξεών τους.

Η εξαπόλυση πολέμων από τις ΗΠΑ εναντίον ξένων χωρών που οι ηγέτες τους δεν είναι αρεστοί στην Ουάσιγκτον, με στόχο τη με στρατιωτικά μέσα ανατροπή των ηγετών τους και τη λεηλασία των πλουτοπαραγωγικών πηγών τους, υπήρξε το πρώτο θεμελιώδες στοιχείο της αμερικανικής πολιτικής μετά την 11η Σεπτέμβρη του 2001.
Ο ιμπεριαλισμός και οι κατακτητικοί του πόλεμοι στην πιο ωμή τους μορφή επανήλθαν με σφοδρότητα στην πολιτική επικαιρότητα επιζητώντας αποδοχή και νομιμοποίηση στις συνειδήσεις του κόσμου. Ξεκινώντας από το Αφγανιστάν, οι Αμερικανοί θεώρησαν πρόσφορο μετά την 11η Σεπτέμβρη να επιτεθούν κατά του Ιράκ για να λεηλατήσουν τα πετρέλαιά του - όπως κάνουν σήμερα και με τη Λιβύη σε... "κοινοπραξία" με τη Γαλλία και τη Βρετανία. Μετά την 11η Σεπτέμβρη 2001 είχαν μάλιστα σκοπό να επιτεθούν και να κατακτήσουν το Ιράν και τη Συρία μετά το Ιράκ. Ηθελαν να αποκτήσουν τον πολιτικοστρατιωτικό έλεγχο όλων των πετρελαίων της Μέσης Ανατολής.
Οι ΗΠΑ απέτυχαν να υλοποιήσουν πλήρως τα σχέδιά τους, τα οποία είχαν στόχο να μετατρέψουν την Ευρώπη, την Ιαπωνία, την Κίνα σε "ενεργειακούς ομήρους" των Αμερικανών. Αναγκάστηκαν να κάνουν συμβιβασμούς. Οπως δείχνει ο πόλεμος για την κατάκτηση της Λιβύης, έβαλαν στο "κόλπο" και τους Ευρωπαίους, με τους οποίους θα μοιραστούν τώρα την πετρελαϊκή λεία. Ο Ομπάμα δηλαδή συνέχισε τη γραμμή Κλίντον, ο οποίος επίσης είχε επιστρατεύσει τους Ευρωπαίους στον πρώτο επεκτατικό πόλεμο της νέας εποχής, την επίθεση διαμελισμού της Σερβίας το 1999 και ανατροπής του Μιλόσεβιτς.
Οι πολιτικές ελευθερίες των εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών των ΗΠΑ και της Ευρώπης υπήρξαν το σημαντικότερο θύμα της 11ης Σεπτέμβρη για τους λαούς της Δύσης. Με πρόσχημα τη δήθεν "καταπολέμηση της τρομοκρατίας", η αμερικανική και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προχώρησαν ταχύτατα σε πρωτοφανή μέτρα στραγγαλισμού ή συρρίκνωσης πληθώρας πολιτικών και ατομικών ελευθεριών των πολιτών των χωρών τους. Οικοδομήθηκε εν ριπή οφθαλμού ένα ανατριχιαστικά ολοκληρωτικό κράτος διαρκούς επιτήρησης κάθε κίνησης και επικοινωνίας εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων και Αμερικανών πολιτών που φυσικά καμιά σχέση δεν έχουν με την τρομοκρατία.
Ο ολοκληρωτικός χαρακτήρας των κοινωνιών παρακολούθησης των πάντων στις οποίες ζουν σήμερα οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί είναι πρωτοφανής στην ιστορία, με την αξιοποίηση και της τεχνολογικής εξέλιξης. Ολες ανεξαιρέτως οι τηλεφωνικές επικοινωνίες όλων ανεξαιρέτως των πολιτών καταγράφονται, όπως και όλα τα ηλεκτρονικά μηνύματα που στέλνουν. Ανά πάσα στιγμή είναι εντοπισμένη η θέση του κάθε πολίτη που έχει πάνω του κινητό τηλέφωνο, ακόμη και αν το έχει κλειστό. Χιλιάδες κάμερες τον φωτογραφίζουν όπου και αν κινείται είτε με τα πόδια είτε με το αυτοκίνητό του.
Καμιά δικτατορία του παρελθόντος δεν είχε τη δυνατότητα παρακολούθησης κάθε κίνησης των πολιτών της όσο οι σημερινές δημοκρατίες της Δύσης. Ο αποτρόπαιος κόσμος του Οργουελ μοιάζει... παράδεισος ελευθερίας μπροστά στη σημερινή "κοινωνία της παρακολούθησης" κάθε δραστηριότητας από τις κρατικές αρχές ασφάλειας!
Τα βασανιστήρια επέστρεψαν ως μέθοδος ανάκρισης. Οι απαγωγές και οι εξαφανίσεις πολιτών από τη CIA, οι εν ψυχρώ εκτελέσεις πολιτών που θεωρούνται ύποπτοι από τις μυστικές υπηρεσίες ξανάρθαν στο προσκήνιο. Ξαναγυρίσαμε σε πολιτικό Μεσαίωνα μετά την 11η Σεπτέμβρη...
Enhanced by Zemanta

Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011

ΜΑΪΚΛ ΜΟΥΡ «Η τρομοκρατία του Μπους δεν με λύγισε»


Ο Μάικλ Μουρ για άλλη μια φορά αποδεικνύει πως δεν φοβάται. Ο δημιουργός του πολυβραβευμένου και τολμηρού «Φαρενάιτ 9/11» κυκλοφορεί τώρα σε βιβλίο τις απίστευτες περιπέτειες και το κυνηγητό που υπέστη την περίοδο Μπους.
«Αποφάσισα να μην παραδοθώ», λέει ο κινηματογραφιστής Μάικλ Μουρ, που στο βιβλίο του «Here comes trouble: Stories from my life» περιγράφεται το μαρτύριο που έζησε ως «ο πιο μισητός άνθρωπος στην Αμερική»«Αποφάσισα να μην παραδοθώ», λέει ο κινηματογραφιστής Μάικλ Μουρ, που στο βιβλίο του «Here comes trouble: Stories from my life» περιγράφεται το μαρτύριο που έζησε ως «ο πιο μισητός άνθρωπος στην Αμερική»
Στο «Here comes trouble: Stories from my life», που κυκλοφορεί στις 19 Σεπτεμβρίου από τον οίκο Allen Lane, ο Αμερικανός ντοκιμαντερίστας περιγράφει τις δικές του απίστευτες περιπέτειες όταν τον έβαλαν στο κυνήγι Ρεπουμπλικανοί και άλλοι παράφρονες συμπατριώτες του. Τους είχε δώσει, βέβαια, σοβαρή αφορμή όταν ανέβηκε στη σκηνή του Kodak Theatre το βράδυ της 23ης Μαρτίου 2003, τέσσερις μέρες μετά την εισβολή στο Ιράκ, για να παραλάβει το Οσκαρ για το ντοκιμαντέρ του «Bowling for Columbine». Η κραυγή του «Ντροπή σου, κ. Μπους» θα μείνει στην ιστορία των βραβείων. Αλλά το δικό του προσωπικό κόστος ήταν τεράστιο.
Κάποια στιγμή λύγισε
Οι απειλές για τη ζωή του τον ανάγκασαν να ζητήσει την προστασία του κράτους. Για ένα διάστημα μάλιστα, πρώην μέλη των περίφημων ειδικών ομάδων SEALs του αμερικανικού ναυτικού, αντί να κυνηγούν τρομοκράτες, έμεναν στο ίδιο του το σπίτι. Και τα μισά να είναι αλήθεια από όσα γράφει ο υπερβολικός συνήθως κινηματογραφιστής (η «Guardian» δημοσίευσε χθες πρώτη απόσπασμα του βιβλίου), καταλαβαίνει κανείς γιατί κάποια στιγμή λύγισε.
«Ημουν ο πιο μισητός άνθρωπος στην Αμερική. Πάνω από μια φορά ρώτησα τον εαυτό μου αν όλα αυτά άξιζαν πραγματικά τον κόπο. Θα το ξανάκανα; Εάν ήταν να ξαναπάρω το Οσκαρ, θα έπαιρνα πίσω το λόγο μου; Θα ανέβαινα στη σκηνή, θα ευχαριστούσα τον ατζέντη μου και το σχεδιαστή του σμόκιν μου και θα κατέβαινα χωρίς άλλη κουβέντα;» αναρωτιέται ο Μάικλ Μουρ.
Η περιπέτειά του ξεκίνησε ενώ κρατούσε το Οσκαρ στα χέρια.
- Οι συνάδελφοί του τον αποθέωναν για το βραβείο και τη δήλωση, αλλά άρχισαν να ακούγονται τα πρώτα «ου». Λίγοι αντέδρασαν, ανάμεσά τους η Μέριλ Στριπ και ο Μάρτιν Σκορσέζε.
- Ολο το βράδυ ξάγρυπνος παρακολουθούσε στην τηλεόραση και στο Ιντερνετ ένα κύμα μίσους να ξεχύνεται εναντίον του. «Αρχισα να νιώθω άρρωστος», γράφει. «Μπορούσα να δω το μήνυμα: τελείωνα σαν σκηνοθέτης».
- Οταν επέστρεψε σπίτι του στο Μίσιγκαν, η «τοπική επιτροπή καλλωπισμού είχε αδειάσει τρία φορτηγά κοπριάς» στο δρόμο, για να μην μπορέσει να παρκάρει. Τα δέντρα είχαν στολιστεί με πινακίδες που έγραφαν «Εξω! Πήγαινε στην Κούβα! Κομμουνιστικό σκουπίδι! Προδότη!» κ.λπ., κ.λπ.
- Ανθρωποι μισότρελοι μπαινόβγαιναν στην ιδιοκτησία του («έμοιαζαν σαν να είχαν μόλις βγει από την ταινία "Η νύχτα των ζωντανών νεκρών"), τόνοι γραμμάτων με απειλές έφταναν, το τηλέφωνο χτυπούσε συνέχεια. Στο τέλος του χρόνου τον φρουρούσαν 24 ώρες το 24ωρο 9 πρώην SEALs.
- Ο Μουρ αντέδρασε με τον μόνο τρόπο που ήξερε. «Αποφάσισα να κάνω μια ταινία που θα υπαινισσόταν ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ είναι εγκληματίας πολέμου», γράφει. Το «Φαρενάιτ 9/11» τον Ιανουάριο του 2005 μέχρι τον Μάιο του 2007 δεν εμφανίστηκε ούτε σε μία τηλεοπτική εκπομπή και σταμάτησε να δίνει διαλέξεις σε πανεπιστήμια. «Εσβησα τον εαυτό μου από το χάρτη», γράφει.
Γύρισα στη δουλειά
- Τον έβγαλε από το αδιέξοδο μια φράση του ίδιου του Μπους. «Τον είχα ξανακούσει να τη λέει», γράφει ο Μουρ «αλλά αυτή τη φορά ένιωσα ότι την απευθύνει άμεσα σε μένα. Ελεγε: "Αν παραδοθούμε στους τρομοκράτες, οι τρομοκράτες θα νικήσουν". Και είχε δίκιο. Οι δικοί του τρομοκράτες με νικούσαν! Τι παρίστανα μένοντας κλεισμένος στο σπίτι; Ανοιξα τα παντζούρια, ξεφορτώθηκα την αυτολύπησή μου και γύρισα στη δουλειά. Γύρισα τρεις ταινίες σε τρία χρόνια, ρίχτηκα με τα μούτρα στο να βγει ο Ομπάμα πρόεδρος και να ξεκουμπιστούν από τα γραφεία τους δυο Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές από το Μίσιγκαν. Εστησα έναν πολύ δημοφιλή ιστότοπο και εκλέχτηκα στο Δ.Σ. της Ακαδημίας των Οσκαρ, εκεί όπου με είχαν γιουχαΐσει. Αποφάσισα να μην παραδοθώ».
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=308202

Βρετανία: έκθεση- γροθιά για θανάσιμο βασανισμό Ιρακινού


Καταπέλτης για το βρετανικό στρατό είναι έρευνα που διαπιστώνει ότι μέλη του άσκησαν αδικαιολόγητη και ωμή βία σε Ιρακινό κρατούμενο, ο οποίος υπέκυψε στα τραύματά του το 2003 στη Βασόρα, στο νότιο Ιράκ, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα ότι έγινε χρήση μεθόδων ανάκρισης που είχαν καταργηθεί δεκαετίες πριν.
Ο επικεφαλής της έρευνας, πρώην δικαστής Ουίλιαμ Γκέιτζ, επέρριψε μάλιστα ευθύνες στο βρετανικό υπουργείο Αμυνας επειδή ακριβώς έγινε χρήση τέτοιων μεθόδων. Επισήμανε μάλιστα πως οι ανώτεροι αξιωματικοί θα έπρεπε να είχαν κάνει περισσότερα για να εμποδίσουν το θάνατο, το 2003, του Μπάχα Μούσα, που εργαζόταν στην υποδοχή ξενοδοχείου, αλλά και τις επιθέσεις από Βρετανούς στρατιώτες εναντίον άλλων εννέα κρατουμένων στο Ιράκ.
Ο Μπάχα Μούσα υπέκυψε, αφού όπως διαπιστώθηκε του είχαν προκληθεί 93 ορατά τραύματα κατά τις 36 ώρες που παρέμεινε κρατούμενος, υπό άθλιες συνθήκες, σε βρετανική στρατιωτική βάση στη Βασόρα, στο νότιο Ιράκ. Ανακρίθηκε με κουκούλα και χειροπέδες, ενώ επικρατούσαν πολύ υψηλές θερμοκρασίες, δέχθηκε βίαια χτυπήματα και κατέληξε με σοβαρά τραύματα, σπασμένη μύτη, πλευρά και μώλωπες σε όλο του το σώμα, όπως διαπιστώθηκε από την έρευνα.
Ενας Βρετανός στρατιώτης καυχήθηκε στους συναδέλφους του ότι διηύθυνε μια «χορωδία» καθώς χτυπούσε με τη σειρά τον Μούσα και άλλους κρατουμένους, ώστε να κραυγάζουν ο ένας μετά τον άλλο. Ενας άλλος στρατιώτης δήλωσε πως την επομένη της σύλληψής τους οι κρατούμενοι έμοιαζαν με θύματα τροχαίου.
Ο Βρετανός πρωθυπουργός, Ντέιβιντ Κάμερον, δήλωσε ότι κάτι τέτοιο δεν πρέπει ποτέ να επαναληφθεί, ενώ και ο αρχηγός του βρετανικού γενικού επιτελείου, στρατηγός σερ Πίτερ Γουόλ, ανέφερε ότι οι «επαίσχυντες συνθήκες θανάτου του Μπάχα Μούσα ρίχνουν μια σκοτεινή σκιά» στο βρετανικό στρατό.
«Αυτά που συνέβησαν... είναι πράγματι ένα μεγάλο στίγμα στη φήμη του στρατού» ανέφερε ο επικεφαλής της έρευνας. «Αποτέλεσαν ένα αποτρόπαιο επεισόδιο σοβαρής και άσκοπης βίας επί αμάχων και προκάλεσαν το θάνατο ενός άνδρα και τον τραυματισμό άλλων».

Κουμπαριές. Μπλέρ - Μέρντοχ


Στη λίστα των κορυφαίων... κουμπάρων μπαίνει, έστω και... καθυστερημένα, ο Βρετανός πρώην πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ, με την αποκάλυψη ότι πέρσι βάφτισε μία από τις κόρες του μεγιστάνα των ΜΜΕ, Ρούπερτ Μέρντοχ, που βρέθηκε μπλεγμένος στο σκάνδαλο υποκλοπών της εφημερίδας «News of the World».
Λίγοι ξεχνούν και ακόμη λιγότεροι αμφισβητούν ότι η σαρωτική νίκη του Μπλερ το 1997 οφείλεται κυρίως στην πολιτική στροφή της «Sun» του Μέρντοχ, που διεξήγαγε τότε σαρωτική εκστρατεία υπέρ των Νέων Εργατικών.
Η σύνδεση του Μπλερ με την οικογένεια Μέρντοχ, και κατ' επέκταση και με τις δραστηριότητες του ομίλου, αποκαλύπτεται στο τεύχος του «Vogue», που θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο. Μαθαίνουμε, λοιπόν, πως η 9χρονη Γκρέις Μέρντοχ βαφτίστηκε το 2010 στις όχθες του Ιορδάνη παρουσία πολλών διασημοτήτων. Το όνομα του νονού ήταν «εφτασφράγιστο μυστικό».
Κακοήθεις υποστηρίζουν ότι η νέα στροφή της «Sun», που στη μετά Μπλερ εποχή στηρίζει και πάλι Συντηρητικούς, είναι απλώς άλλο ένα... δώρο στον κουμπάρο του!
Ιω.Ν.
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=308223

ΧΩΡΙΣ... ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΛΑΝΔΙΑ!

Αν κάποιος πιστεύει οτι δεν υπάρχει λογοκρισία σήμερα, ας μου πεί πώς, ενώ έγινε γνωστό τι συνέβη στην Αίγυπτο, δεν γράφτηκε ποτέ τι συμβαίνει στην Ισλανδία:
Στην Ισλανδία ο λαός κατάφερε να παραιτηθεί η κυβέρνηση, εθνικοποίησε τις μεγαλύτερες τράπεζες, αποφάσισε να μην πληρώσει το χρέος που είχαν δημιουργήσει αυτές στην Μ.Βρετανία και την Ολλανδία λόγω της κακής οικονομικής πολιτικής τους και κατέληξε να δημιουργήσει ένα λαϊκό σώμα για την αναδιαμόρφωση του συντάγματος. Και όλο αυτό με ειρηνικές διαδικασίες. Μια πραγματική επανάσταση κόντραστην εξουσία που μας οδήγησε στην παρούσα κρίση.
Εδώ, γιατί δεν μπορέσαμε να μάθουμε τίποτα γι' αυτά τα γεγονότα εδώ και δύο χρόνια;
Τι θα γινόταν αν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έπαιρναν παράδειγμα; 
Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία:
2008. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.
2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στην Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης. Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας τηςχώρας. Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στην Μ.Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή 3.500 εκ. ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οιισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.
2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για το νόμο. Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει οτι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία. Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το ΟΧΙ στην πληρωμή με 93% των ψήφων. H κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγήκαι όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν την χώρα. Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει τονέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι. Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 άτομα. Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια carta magna λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται  σε όλη τη χώρα. Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα βουλή και από την επόμενηανα θεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές. 
Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της Ισλανδικής επανάστασης: Παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης, εθνικοποίηση της τράπεζας, δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις, φυλάκιση των υπεύθυνων της κρίσης και ξαναγράψιμο του συντάγματος από τους πολίτες.
Μίλησαν για όλ' αυτά τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ? Φυσικά ΟΧΙ!
Ο ισλανδικός λαός έδωσε ένα μάθημα δημοκρατίας σ' όλον τον κόσμο.

Nick Karles

Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011

Stern: Η δικτατορία χωρίς πρόσωπο, Οι φίνες τράπεζες έχουν για τις μη φίνες δουλειές της εξουσίας τους, τους πράκτορές τους: τους αμερικανικούς οίκους αξιολόγησης.


Στην καταστροφή χρέους της Ελλάδας η πολιτική έχει χάσει την εξουσία. Σκοτεινοί οίκοι αξιολόγησης κατευθύνουν την ευρω-κρίση – προς το συμφέρον των τραπεζών. Αν δεν σταματήσει η δύναμή τους, θα την πληρώσει μόνον ο φορολογούμενος. Ποιος κυβερνά αλήθεια την Ευρώπη; Όχι οι πολιτικοί, τουλάχιστον όχι στο ευρω-δράμα. Οι τράπεζες; Αυτές δεν λερώνουν τα χέρια τους, τουλάχιστον όχι απευθείας.
Οι φίνες τράπεζες έχουν για τις μη φίνες δουλειές της εξουσίας τους, τους πράκτορές τους: τους αμερικανικούς οίκους αξιολόγησης. Έρχονται σχεδόν ανώνυμα στο προσκήνιο: απρόσωπα, με φαινομενική ουδετερότητα, με δήθεν επιστημονικά ψυχρή ειδημοσύνη. Την υπαρξιακή κρίση του ευρωπαϊκού νομίσματος τη βιώνουμε ως δικτατορία των οίκων αξιολόγησης. Αυτοί εγγυώνται την κυριαρχία των χρηματαγορών – δηλαδή των τραπεζών – επί της πολιτικής. Και η πολιτική σκύβει ταπεινωμένη το κεφάλι...

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011

Ο πραγματικός λόγος για την επέμβαση στη Λιβύη?


Αρκετοί σχολιαστές και αρθρογράφοι έχουν προβληματιστεί από το πραγματικά περίεργο γεγονός. ότι οι επαναστάτες της Λιβύης βρήκαν το χρόνο να συστήσουν τη δική τους κεντρική τράπεζα, πριν καν φτιάξουν κυβέρνηση.
Το Economic Policy Journal γράφει: «Ποτέ άλλοτε δεν ακούστηκε, εν μέσω εξέγερσης, να δημιουργείται μια κεντρική τράπεζα. Άρα δεν μιλάμε για κάποιους άξεστους αντάρτες, και μάλλον υπάρχουν κάποιες πολύ ισχυρές επιρροές.». 
Το CNBC αναρωτιέται: «Πρώτη φορά βλέπουμε επαναστατική ομάδα να προχωρά σε δημιουργία κεντρικής τράπεζας εν μέσω εξέγερσης. Πόσο ισχυροί έχουν γίνει αυτοί οι κεντρικοί τραπεζίτες;».
Μια άλλη ανωμαλία, σε σχέση με την επίσημη δικαιολογία της επέμβασης της Λιβύη είναι η εξής: ... συνεχίζεται

Τετάρτη 20 Απριλίου 2011

Η «χύτρα» που ζεματάει διαδηλωτές (kettling)


Η «χύτρα» που ζεματάει διαδηλωτές.
Η βρετανική αστυνομία εφαρμόζει την «τέχνη της χύτρας» (kettling), όπερ σημαίνει ότι οι αστυνομικοί περικυκλώνουν τους διαδηλωτές αφήνοντας μόνο μία ή & καμία διέξοδο. 
«kettle» σημαίνει χύτρα: οι θερμόαιμοι «βράζουν» όπως το φαί στη χύτρα ταχύτητας.
Τάνια Μποζανίνου.

Πέμπτη 31 Μαρτίου 2011

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ - Εξάντας.


ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ

afisa_ellinika_argentina

Το Δεκέμβριο του 2001 στο Μπουένος Άιρες, μεγάλες λαϊκές μάζες κατευθύνονται προς την ιστορική πλατεία «Πλάσα δε Μάγιο.» Η Αργεντινή μία από τις πλουσιότερες οικονομίες στο παρελθόν, έχει χρεοκοπήσει. Η κυβέρνηση έχει παραιτηθεί και ο Πρόεδρος της Αργεντινής Φερνάντο Δε Λα Ρούα διαφεύγει από το Προεδρικό Μέγαρο με ελικόπτερο μέσα στη θύελλα του οργισμένου λαού που συγκρουόταν με την αστυνομία, έσπαγε τράπεζες, λεηλατούσε σούπερ μάρκετ και φώναζε μαζικά «Να φύγουν όλοι!». Η κοινωνική έκρηξη του 2001, ήταν το τέλος ενός νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου διάρκειας 10 ετών και άφησε πίσω της 35 νεκρούς (δολοφονημένους από την αστυνομία και τους ιδιωτικούς φρουρούς των τραπεζών), 30.000 παράπλευρες απώλειες (ανθρώπους που αυτοκτόνησαν, η υπέστησαν καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια), και περίπου 20.000.000 ανθρώπους (πάνω από το μισό του πληθυσμού) βουτηγμένους στην φτώχεια και τη μιζέρια.
Σχεδόν 10 χρόνια μετά, ο Γιώργος Αυγερόπουλος, που είχε εργαστεί στην Αργεντινή το 2001-2002 κατά την περίοδο της κρίσης, επιστρέφει για μια νέα αυτοψία στην οικονομία, την πολιτική και την κοινωνική κατάσταση της χώρας.
Επιτόπια Έρευνα, Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιάννης Αυγερόπουλος / Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Έρευνα & Οργάνωση Θέματος: Μανώλης Φυλακτίδης / Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου / Μια παραγωγή της Small Planet, για την ΕΡΤ ©2010-2011



«Στο παγκόσμιο σύστημα εξουσίας
τα κέρδη ιδιωτικοποιούνται και
οι ζημιές κοινωνικοποιούνται.»
Εδουάρδο Γαλεάνο-Συγγραφέας


ΥΠΟΘΕΣΗ Α' ΜΕΡΟΥΣ
Όταν ο Γιώργος Αυγερόπουλος έφυγε από την Αργεντινή το 2002, είχε αφήσει την ιστορική πλατεία του Μαΐου, γεμάτη διαδηλωτές και συνθήματα. Τώρα την ξαναβλέπει σχεδόν στην ίδια κατάσταση, όμως ο λόγος είναι διαφορετικός. Ο τέως πρόεδρος της Αργεντινής Νέστορ Κίρσνερ,
2010038
σύζυγος της σημερινής προέδρου Κριστίνα, έχει μόλις πεθάνει, χτυπημένος από ένα βαρύ καρδιακό επεισόδιο. Οι υποστηρικτές του, που αποτελούν και την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, τον θεωρούν ήρωα, καθώς ήταν ο άνθρωπος που κατάφερε να βγάλει την Αργεντινή από την κρίση και να διώξει το Δ.Ν.Τ. από τη χώρα. "Μας έδωσε πίσω την αξιοπρέπειά μας." "Αυτός ήταν που μας απελευθέρωσε από τα νύχια αυτού του αρπαχτικού τέρατος!", είναι μερικές από τις φράσεις των συγκεντρωμένων στην πλατεία. "Και αφού εσείς είστε από την Ελλάδα που περνάει τώρα άσχημες στιγμές, να ξέρετε ότι εμείς ήδη το περάσαμε. Ήμασταν αιχμάλωτοι των δανείων και του συσσωρευμένου χρέους. Κι αυτά τα δάνεια δεν ήταν για εμάς. Δεν ήταν για το λαό. Ποτέ δεν είναι για τον λαό. Γι' αυτό και οι Έλληνες κάνουν καλά και διαδηλώνουν. Είναι θλιβερό να μη μαθαίνεις, να μη καταλαβαίνεις..."

Ο πρώην υπουργός οικονομικών, Ντομίνγο Καβάλο, θεωρείται από τους αντιπάλους του ως ένας από τους πιο βασικούς υπεύθυνους για την οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής, το 2001. Είναι ο άνθρωπος που σχεδίασε και υλοποίησε για χρόνια όλο το μοντέλο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η χώρα μέχρι την καταστροφή. Σήμερα ο Ντομίνγο Καβάλο, άλλοτε μια από πιο σημαντικές πολιτικές φιγούρες της Αργεντινής, είναι ένας από τους πιο μισητούς ανθρώπους στην χώρα. Δεν παραδέχεται ότι έχει κάνει κάποιο λάθος. Το αντίθετο: "Αφού ξερίζωσα τον πληθωρισμό και ενοποίησα την Αργεντινή με τον υπόλοιπο κόσμο, αφού επέτρεψα τον εκμοντερνισμό όλων των παραγωγικών δομών της Αργεντινής, τότε θεωρώ ότι αυτά ήταν ένα μεγάλο κατόρθωμα και έχω ένα μερίδιο επιτυχίας, όχι όλο, σ’ αυτό το κατόρθωμα".
Ο Ντομίνγο Καβάλο περιγράφει με λεπτομέρειες ό,τι έγινε πίσω από τις 
_

κλειστές πόρτες των συμβουλίων με το Δ.Ν.Τ. σε Ουάσινγκτον και Μπουένος Άιρες. "Το Δ.Ν.Τ. μας είχε ήδη δώσει ένα δάνειο, προσπαθώντας να βοηθήσει την Αργεντινή να βγει από την οικονομική κρίση, που είχε ήδη ξεκινήσει από τα μέσα του 2000", λέει. "Αυτό φαινόταν ξεκάθαρα. Μας έδωσε λοιπόν ένα δάνειο με εκταμιεύσεις ανά τρίμηνο. Το 1ο τρίμηνο αυτού του προγράμματος δεν είχε τηρηθεί. Έτσι έθεσα στο Δ.Ν.Τ. να αναπρογραμματίσουμε τους στόχους με τέτοιον τρόπο, που να μπορούμε να τους τηρήσουμε.

Γιώργος Αυγερόπουλος: Πόσα ήταν;
Ντομίνγο Καβάλο: Δεν ήταν πολλά. Συνολικά το πρόγραμμα του Δ.Ν.Τ. ήταν 12 δις δολάρια και οι τριμηνιαίες δόσεις ήταν η κάθε μια 1,3 δις δολάρια. Ασήμαντα ποσά, δηλαδή, μπροστά σε αυτά που αναφέρονται για την Ελλάδα. [...] Είχαμε πετύχει τους στόχους μας για το 3ο τρίμηνο. Το οποίο είχε τελειώσει το Σεπτέμβριο. Τότε έστειλαν μιαν αποστολή για να δούνε αν είχαμε πετύχει ή όχι. Είχαμε πετύχει και έπρεπε να εγκρίνουν την επόμενη εκταμίευση. Μετά άρχισαν να παρατηρούν αν θα πετυχαίναμε τους στόχους μας για το 4ο τρίμηνο. Και φυσικά για το 4ο τρίμηνο θα είχαμε προβλήματα για να πετύχουμε τους στόχους. Όπως ούτε και στην Ελλάδα θα μπορέσετε να εκπληρώσετε ακριβώς τους στόχους, όπως έχουν προγραμματιστεί. Έτσι λοιπόν με το επιχείρημα ότι για το 4ο τρίμηνο, που δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί, δεν θα εκπληρώναμε τους στόχους, μας ακύρωσαν την εκταμίευση των χρημάτων για το Νοέμβριο. Και αφού μας αφαίρεσαν την στήριξη, δεν έμενε άλλη λύση απ’ το να εξαγγείλουμε στάση πληρωμών. [...] 
Εκείνο τον καιρό κυριαρχούσε η θεωρία της ηθικής του κινδύνου, δηλαδή όταν μια χώρα είναι χρεωμένη και υπάρχουν τράπεζες και κάτοχοι ομολόγων που έχουν δανείσει αυτή τη χώρα, είναι καλύτερα η χώρα να φτάσει στη χρεοκοπία,  γιατί έτσι αυτή η χώρα θα υποστεί τις συνέπειες αλλά και οι πιστωτές επίσης θα υποστούν τις συνέπειες, κι αυτό θα αποτελέσει ένα μάθημα για το μέλλον για να μην ξαναχρεωθεί αυτή η χώρα και οι πιστωτές να μην ξαναδανείσουν μια χώρα που θα βρίσκεται κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες. Δηλαδή εφάρμοσαν σε μας μια θεωρία που σήμερα ευτυχώς κανείς δεν τη υποστηρίζει και που μας έκανε να υποφέρουμε πολύ. Δεν την εφάρμοσαν στην Τουρκία, που ήταν κι αυτή σε κρίση την ίδια εποχή. Αλλά γιατί δεν την εφάρμοσαν στην Τουρκία; Την ίδια χρονιά, το 2001 η Τουρκία βρισκόταν σε μια τρομερή κρίση, αλλά την Τουρκία δεν την έσπρωξαν στη στάση πληρωμής του χρέους. Και δεν την έσπρωξαν γιατί θα χρησιμοποιούσαν την Τουρκία ως στρατιωτική βάση στον πόλεμο ενάντια στο Ιράκ. Η Αργεντινή, αφού δεν μπορούσε να γίνει βάση για κανέναν πόλεμο, είπαν: «Εντάξει,  αυτή είναι η περίπτωση της χώρας που μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε ως παράδειγμα για τις άσχημες συνέπειες της υπερχρέωσης.

Ο Ντομίνγο Καβάλο, ωστόσο, διευκρινίζει ότι η κριτική που κάνει στο Δ.Ν.Τ. δεν είναι η ίδια με αυτή που κάνει η αριστερά. "Το Δ.Ν.Τ. βοήθησε πολλές χώρες, τώρα βοηθά μαζί με την Ευρώπη την Ελλάδα", λέει. "Η μόνη χώρα που δυστυχώς δεν βοήθησε ήταν η Αργεντινή".
"Προσέξτε συμπεριφέρονται όπως οι μαφιόζοι", αντικρούει ο συγγραφέας Εδουάρδο Γαλεάνο. "Απαγάγουν ολόκληρες χώρες. Πληρώνονται τα λύτρα, αλλά δεν επιστρέφουν πίσω τα θύματα. Τα λύτρα τα ονομάζουν «υπηρεσίες του χρέους». Υπαγορεύουν διαταγές στις κυβερνήσεις. Κυβερνούν τις κυβερνήσεις. Γιατί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ονομάζεται «διεθνές», αλλά το διοικούν 5 χώρες κι αυτές είναι που παίρνουν τις αποφάσεις. Γιατί το δικαίωμα ψήφου αναλογεί στο κεφάλαιο που έχει επενδυθεί. Έτσι όσοι έχουν τα περισσότερα λεφτά, είναι αυτοί που διατάζουν. Είναι πέντε χώρες που κυβερνούν τον κόσμο. Και μετά μιλούν για δημοκρατία. Ποια δημοκρατία; Αφού 5 χώρες διοικούν πάνω απ’ τις άλλες".
2010055
Ο Καβάλο, αφού περιγράφει το πώς και το γιατί εφάρμοσε το περίφημο κοραλίτο, δεσμεύοντας τις καταθέσεις των πολιτών στις τράπεζες, υπερασπίζεται πλήρως την πολιτική ξεπουλήματος της κρατικής περιουσίας, που εφάρμοσε ο ίδιος την δεκαετία του '90. "Ήταν προβληματικές εταιρίες που δημιουργούσαν τεράστιες απώλειες στο κράτος. Με το να τις ιδιωτικοποιήσουμε, πετύχαμε δυο πράγματα. Απ’ τη μια μεριά εξαφανίστηκαν τα ελλείμματα, δεύτερον το κράτος δεν έπρεπε πια να επενδύει σ’ αυτούς τους τομείς και επένδυσε σ’ αυτούς ο ιδιωτικός τομέας. Έτσι εκσυγχρονίστηκαν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες".

Ωστόσο, ο Άλδο Φερρέρ, ένας από τους πιο γνωστούς και έγκυρους οικονομολόγους της χώρας και πρέσβης της Αργεντινής στη Γαλλία, περιγράφει μια τελείως διαφορετική εικόνα. "Εφαρμόστηκε μια ξέφρενη πολιτική ξεπουλήματος της εθνικής μας κληρονομιάς. Ιδίως του πετρελαίου! Η Αργεντινή ήταν η μόνη χώρα που πούλησε την εθνική της εταιρία πετρελαίου. Πουλήθηκαν τα πάντα! Το τηλέφωνο, οι τηλεπικοινωνίες και τόσα άλλα πουλήθηκαν. Μ’ αυτά πλήρωσαν το χρέος, αλλά το χρέος συνέχισε ν’ αυξάνεται. Έτσι λοιπόν, στο τέλος της περιόδου, αφού είχε πουληθεί η εθνική κληρονομιά, ήμασταν χειρότερα κι απ’ την αρχή. Ήταν μια χείριστη πολιτική! Μια πολιτική με πηγή έμπνευσης τη «μαγεία» της Αγοράς, σύμφωνα με την οποία πρέπει να ανοιχτείς, να πουλάς, να βγάλεις το Κράτος από τη μέση και ν’ αφήσεις τις αυθόρμητες δυνάμεις της Αγοράς σε ένα σκηνικό διεθνούς κερδοσκοπίας, να κάνουν τη χώρα να προοδεύσει. Και το αποτέλεσμα ήταν η καταστροφή".
Σήμερα, σχεδόν 10 χρόνια μετά, πολλοί από τους καταθέτες, των
2010036
οποίων τα χρήματα μπλοκαρίστηκαν στις τράπεζες, δεν έχουν καταφέρει να πάρουν πίσω τα χρήματά τους. Παρά τις αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, που όρισε ότι οι τράπεζες οφείλουν να επιστρέψουν τα χρήματα των ανθρώπων στο αρχικό νόμισμα συν την παρακράτηση των τόκων όλων αυτών των χρόνων, οι τράπεζες κωλυσιεργούν με νομικά τερτίπια. Στους δανειολήπτες, ωστόσο, που είχαν πάρει δάνειο λίγο πριν την κρίση, παίρνουν τους τόκους. Οι ίδιοι μιλούν για τοκογλυφία. Περίπου 2.000.000 ενυπόθηκοι χρεοφειλέτες κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους.

Πολλοί αυτοκτόνησαν μη μπορώντας να αντέξουν την οικονομική τους καταστροφή. Άλλοι επισκέπτονται συχνά τον ψυχίατρό τους. Ο Δρ. Ταραγάνο και οι συνάδελφοί του στην ψυχιατρική κλινική έκαναν μια μελέτη που κράτησε τρία χρόνια πάνω στα περιστατικά που χειρίζονταν καθημερινά. Ανακάλυψαν ότι το ποσοστό των ατόμων που υπέστησαν καρδιολογικά και εγκεφαλικά επεισόδια ως συνέπεια του άγχους που προκλήθηκε από την κρίση, εκτινάχθηκε στο 15%, την ώρα που ο παγκόσμιος μέσος όρος φτάνει μόλις το 2%.
Σε μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας της, με τον μισό πληθυσμό να έχει βουλιάξει στη φτώχεια και τη μιζέρια, με το κράτος να είναι απόν και  στο δρόμο να μην υπάρχει δεκάρα τσακιστή, η κοινωνία έδειξε ότι διαθέτει αντανακλαστικά και εσωτερικές δυνάμεις. Οι άνθρωποι αυτοοργανώθηκαν και άρχισαν να ανταλλάσουν αγαθά και υπηρεσίες. Έτσι εμφανίστηκε το "τρουέκε", ένας προ-καπιταλιστικός τρόπος εμπορίου, ο οποίος εξασφάλισε τη διαβίωση 10.000.000 ανθρώπων. Ο κόσμος συγκεντρωνόταν σε ειδικά μέρη και αντάλλασε προιόντα: Ένα μεταχειρισμένο ρούχο, με ένα κιλό κρέας. "Το ανταλλακτικό παζάρι, όχι μόνο μας έδινε φαγητό, μας έδινε να πιούμε, αλλά και καρδιολόγους και δασκάλους για τα παιδιά μας, για αγγλικά και χορό. Είχαμε συμβολαιογράφους που έγραφαν για σπίτια και οικόπεδα και πληρώνονταν με κουπόνια και σπίτια που πουλιόνταν και αγοράζονταν με κουπόνια που ήταν το νόμισμα της ανταλλαγής. Είχαμε τουρισμό, είχαμε μανικιούρ, κομμωτήριο και πεντικιούρ, υπήρχε καζίνο, όλα αυτά με τα κουπόνια του ανταλλακτικού παζαριού", λέει η Γκρασιέλα Γκραγίσεβιτς, ιδρυτικό μέλος του Τρουέκε. "Ήταν σαν γιορτή, γίνονταν βραδιές, ο κόσμος τραγούδαγε, και κανείς δεν στενοχωριόταν, γιατί μπορούσε να φάει, να ντυθεί, ήταν ένα καταπληκτικό πράγμα! Να μην εξαρτάσαι από τις τράπεζες, από τα σούπερ μάρκετ, απ’ τον υπουργό οικονομίας, από το Δ.Ν.Τ. Η αλήθεια είναι ότι ζήσαμε μια περίοδο πολύ μεγάλης ελευθερίας".
trueque2
Το Τρουέκε πήρε τεράστια έκταση σε όλη τη χώρα. Τόση, που σύντομα ντόπιοι οικονομικοί κύκλοι,  όσο και το ίδιο το Δ.Ν.Τ., απαξίωναν το Τρουέκε ζητώντας τη διάλυσή του, ενώ ένας γερουσιαστής των Η.Π.Α. το χαρακτήρισε οικονομική τρομοκρατία. 
"Αυτή η μελέτη της αγοράς μέσα από μια μικροαγορά κάνει τον κόσμο να πραγματοποιεί ένα σπουδαίο άλμα στην θεώρησή του για την οικονομία", λέει ο Ρουμπέν Ραβέρα, συνιδρυτής του Κλαμπ Τρουέκε. "Κι αυτό γνωρίζουμε ότι είναι πολύ επικίνδυνο. Είναι πολύ επικίνδυνο ο κόσμος να κάνει πρακτική μια μέθοδο που του επιτρέπει να είναι ανεξάρτητος. Να είναι αυτός που καθορίζει τη μοίρα του".

Η αρχή του τέλους ήταν όταν η αστυνομία "επισκέφθηκε" για πρώτη φορά το μεγαλύτερο χώρο τρουέκε για έλεγχο. Ταυτόχρονα μεγάλα Μ.Μ.Ε. άρχισαν να μεταδίδουν ότι στο Τρουέκε τα προιόντα που κυκλοφορούσαν ήταν κλεμμένα, ή ότι τα τρόφιμα ήταν από τα σκουπίδια. Ούτε όμως αυτό μπόρεσε να σταματήσει το Τρουέκε. Αυτό ωστόσο που μπόρεσε να το σταματήσει, ήταν τα δεκάδες πλαστά κουπόνια (που ήταν το νόμισμα της συναλλαγής) τα οποία διοχέτευσαν στο ανταλλακτικό εμπόριο άγνωστοι παραχαράκτες. Τα ιδρυτικά μέλη του Τρουέκε πιστεύουν ακόμα και σήμερα ότι αυτό ήταν κάτι οργανωμένο. Σε ρεπορτάζ της εποχής, η αστυνομία συλλαμβάνει εγκληματίες που μετέφεραν ένα εκατομμύριο πλαστά κουπόνια. Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν αυτό είναι κάτι που θα μπορούσε να είναι αυτοσχέδιο, η απάντηση είναι ότι για τέτοια παραγωγή χρειάζονταν μηχανήματα μεγάλης κλίμακας.
Το Τρουέκε συνεχίζεται ακόμα και σήμερα στο Μπουένος Άιρες. Σε χώρους που κρατούν χαμηλό προφίλ και δεν διαφημίζονται για να μη δώσουν στόχο στις αρχές.

ΥΠΟΘΕΣΗ Β' ΜΕΡΟΥΣ
Αργεντινή 6
Το 2003 εκλέγεται πρόεδρος της Αργεντινής ο Νέστορ Κίρτσνερ, με μόλις το 22,2 % των ψήφων. Ήταν κυβερνήτης, μιας μακρινής επαρχίας στη Παταγονία. Σήμερα, θεωρείται ήρωας από μια μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης, καθώς κατάφερε να βγάλει την Αργεντινή από την κρίση.

" Ήταν ένας άνδρας αντιφατικός," λέει ο συγγραφέας Εδουάρδο Γαλεάνο."Προήλθε από το χώρο του Μένεμ και είχε συνεργαστεί στις ιδιωτικοποιήσεις των πετρελαίων.  Ήταν ένας από τους κύριους αυτουργούς στις ιδιωτικοποιήσεις των πετρελαίων.  Αλλά όταν φτάνει στην Προεδρία γίνεται ένας από τους κυριότερους πρωταγωνιστές της Λατινικής Αμερικής, σ’ αυτήν τη διαδικασία εθνικής αξιοπρέπειας και αλλαγής την οποία βλέπουμε σε αρκετές χώρες της ηπείρου."
Η Αργεντινή αποστασιοποιείται από την επιρροή των ΗΠΑ κλείνοντας στρατηγικές συμφωνίες με τον Τσάβες της Βενεζουέλας, τον Μοράλες της Βολιβίας, τον Κορρέα του Εκουαδόρ, την Μπασελέτ της Χιλής κ.α.
Στο πεδίο της οικονομίας ο Κίρσνερ έχει δίπλα του τον Ρομπέρτο Λαβάνια. Έναν έμπειρο οικονομολόγο και υπουργό της προηγούμενης κυβέρνησης. Η πρώτη τους κίνηση είναι να αποσύρουν οποιαδήποτε αίτηση πόρων προς το ΔΝΤ.
Αργεντινή 7Μέχρι τότε οι προηγούμενοι υπουργοί είχαν προσπαθήσει να διαπραγματευτούν ένα δάνειο ύψους 20 και 25 δις δολαρίων", θυμάται ο Ρομπέρτο Λαβάνια. "Στο πρώτο ραντεβού που είχα με τον Κέλερ, που μετέπειτα έγινε πρόεδρος της Γερμανίας, εκείνη την εποχή ήταν διευθυντής του ΔΝΤ, πήγα να του ανακοινώσω ότι η Αργεντινή αποσύρει οποιαδήποτε αίτηση κεφαλαίων. Γιατί  αυτή η αίτηση έδινε χώρο σε διαπραγμάτευση που εκ των πραγμάτων σήμαινε να αποποιηθούμε τον σχεδιασμό οικονομικής πολιτικής. Ήταν μια παντελής επέμβαση στην οικονομία της Αργεντινής. Φυσικά η δικαιολογία ήταν να δοθούν κεφάλαια στην Αργεντινή. Κεφάλαια που θα έμπαιναν από ένα παραθυράκι και θα έβγαιναν από ένα άλλο για να πληρωθούν οι πιστωτές. Ήταν προφανές ότι ο μόνος στόχος ήταν να μειωθεί η χασούρα των  πιστωτών . Με το να αποσύρω την αίτηση δανείου, η εξουσία του ΔΝΤ στην Αργεντινή, ελαττώθηκε πολύ γρήγορα."
"Στη συνέχεια προστατεύτηκαν οι συντάξεις και οι μισθοί. Η προηγούμενη κυβέρνηση ακολουθώντας το πρόγραμμα του ΔΝΤ που μοιάζει με αυτό της Ελλάδας, απαίτησε και κατάφερε  μια μείωση μισθών και συντάξεων 13%. Εμείς είπαμε ότι αυτό δεν έχει νόημα, γιατί πόσο θα μειώσεις τους μισθούς του δημοσίου για να ικανοποιήσεις τις τράπεζες; Κάναμε ακριβώς τ' αντίθετο. Με  δικαστική απόφαση  την οποία αποδέχθηκε η κυβέρνηση, επεστράφη το 13 % των μισθών που είχαν κοπεί το 2000. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Το αποτέλεσμα ήταν να αναγεννηθεί η αγορά. Τους τελευταίους 8 μήνες του 2002 η Αργεντινή ήδη αναπτυσσόταν με 8%. Και τα επόμενα 4 χρόνια κάπου στο 9%."
Παρόλο όμως που η οικονομική κατάσταση βελτιωνόταν, το απλήρωτο χρέος που είχε διαμαρτυρηθεί, περίπου 93 δις δολάρια, ήταν ένα από τα μεγαλύτερα της ιστορίας. Ήταν σαφές ότι η Αργεντινή δεν μπορούσε να το ξεπληρώσει. Η κυβέρνηση κράτησε αμετακίνητη στάση. Πρότεινε σε όσους είχαν κρατικά ομόλογα που είχαν λήξει, να τους τα αντικαταστήσει με νέα, πολύ χαμηλότερης τιμής. Για κάθε ένα δολάριο που χρωστούσε η Αργεντινή θα πλήρωνε 25 σεντς και σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου.
Αργεντινή 8" Ήταν μια αναδιάρθρωση του χρέους που κατέληξε με 75% έκπτωση" λέει ο πρώην υπουργός Οικονομικών της χώρας Ρομπέρτο Λαβάνια. "Οι πιστωτές χρειάστηκε να αποποιηθούν το 75%. Και προσέξτε: Περισσότεροι από 3 στους 4 πιστωτές μπήκαν εθελοντικά στην αναδιάρθρωση του χρέους. Δεν πιέστηκαν. Τους εξηγήσαμε την σοβαρότητα της κατάστασης  της Αργεντινής.
Το Δεκέμβριο του 2005 ο πρόεδρος Κίρσνερ αποφασίζει να ξεπληρώσει με μία μόνο δόση ό,τι χρωστάει στο ΔΝΤ. Ήταν περίπου 10 δις δολάρια. Το ανακοινώνει σε μια αιφνίδια συνέντευξη τύπου. Ακόμα και οι εφημερίδες της αντιπολίτευσης χαρακτήρισαν την απόφασή του "ιστορική". Έτσι στις αρχές του 2006, οριστικά η Αργεντινή πληρώνει όλο το χρέος προς το ΔΝΤ και κάνει ακόμα πιο σαφές ότι το ΔΝΤ δεν έχει πλέον κανένα λόγο στην οικονομική πολιτική  της Αργεντινής.
Τουλάχιστον ήταν μια συμπεριφορά μεγάλης αξιοπρέπειας!" παρατηρεί ο Εδουάρδο Γαλεάνο. "Όταν έρχονται οι του ΔΝΤ και λένε: «Εσείς θα πρέπει να....». Όχι, κύριοι κάνετε λάθος. Κάνατε λάθος στο μέρος και στη στιγμή. Εδώ σ’ αυτήν τη χώρα δεν μπορείτε να μιλάτε έτσι. Αυτή η χώρα έχει μια κυβέρνηση δημοκρατικά εκλεγμένη. Δεν εκλέξανε εσάς! Κανείς δεν σας ψήφισε. Κύριοι τεχνοκράτες, κανείς δεν σας ψήφισε!"
Σήμερα η Αργεντινή είναι μια χώρα σε πλήρη ανάκαμψη. Παρόλο που δεν είναι δημοφιλής στη διεθνή οικονομική κοινότητα και στις αγορές χρήματος, η οικονομία της αναπτύσσεται με ένα μέσο όρο 7% τον χρόνο.
Αργεντινή 9"Η Αργεντινή τώρα δεν εξαρτάται από τις διεθνείς πιστώσεις, απλά εξαρτάται από τη δική της οικονομία και δεν προστρέχει στις διεθνείς πιστώσεις. Το Κράτος έχει πλεόνασμα" λέει ο έμπειρος οικονομολόγος Άλδο Φερέρ. "Και για να’ ναι ξεκάθαρο: Η Αργεντινή δεν θα έβγαινε από την κρίση, αν δεν είχε αναβάλει την πληρωμή του χρέους. Η Ελλάδα θα μπορούσε να προχωρήσει σε στάση πληρωμής του χρέους; Είναι ένα πολύ περίπλοκο θέμα, λόγω των επιπτώσεων στην Ευρώπη. Ωστόσο νομίζω ότι όταν το πρόβλημα φτάσει σε ένα επίπεδο και δεν είναι δυνατόν να το χειριστείς, είναι πολύ δύσκολο να βγεις από την κρίση ακολουθώντας τους κανόνες. Έτσι λοιπόν η περίπτωση της Αργεντινής αποδεικνύει ότι δεν υπήρχε άλλη λύση από το να μετατρέψει το χρέος σε επίπεδα που να μπορεί να το χειριστεί. Κι όταν το επανατοποθέτησε, η χώρα μπόρεσε να πληρώσει και συνεχίζει να πληρώνει."
Υπάρχει όμως μια μεγάλη σκιά: Ο πληθωρισμός.
"Είμαστε πολύ άσχημα", υποστηρίζει ο πρώην υπουργός οικονομικών Ντομίνγο Καβάλο που κατηγορείται από τους αντιπάλους του ως ένας από τους βασικούς υπεύθυνους για την οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής το 2001. "Ο πληθωρισμός είναι το χειρότερο που μπορεί να έχει μια χώρα. (53:03) Ο πληθωρισμός είναι ένας βαρύς φόρος για τους φτωχούς. Αυτό το μήνα που μόλις τελείωσε, η τιμή του κρέατος ξανανέβηκε κατά 15% με 20%. Φανταστείτε λοιπόν τι χτύπημα δέχεται η τσέπη του κόσμου. Δυστυχώς επειδή δεν υπήρξε η βούληση για να γίνει μια διαφανής τακτοποίηση, προτιμήθηκε ο ψεύτικος μηχανισμός  της υποτίμησης και της «πεσοποίησης.» Δηλαδή είναι σαν σήμερα στην Ελλάδα αντί να γίνουν οι αναγκαίες θυσίες για να τακτοποιηθούν οι λογαριασμοί στην οικονομία για να αποφευχθεί η υπερβολική χρέωση, να αποφασίσουν να βγουν από το ευρώ και να πουν ότι όλες οι υποχρεώσεις που έχουμε σε ευρώ θα τις μετατρέψουμε σε υποχρεώσεις σε δραχμές. Και μετά ας αφήσουμε τη δραχμή να υποτιμηθεί απέναντι στο ευρώ. Ναι, αλλά ο κόσμος θα παίρνει το μισθό του σε δραχμές και η δραχμή θα υποτιμηθεί ενώ οι τιμές θα φτάσουν στα σύννεφα!"
Αργεντινή 10Στην πρωτεύουσα χτίζονται όλο και περισσότεροι ουρανοξύστες. Τα μαγαζιά είναι γεμάτα, η ζωή ακολουθεί τους συνηθισμένους ρυθμούς μιας μεγαλούπολης, και τίποτα δεν θυμίζει την περιπέτεια που πέρασε η χώρα 10 χρόνια πριν.
Οι μακροοικονομικοί δείκτες είναι υπέροχοι. Παρά την ανάπτυξη όμως, πολλοί Αργεντίνοι περιμένουν ακόμα να δουν τα οφέλη της. Η φτώχεια και η ανεργία μπορεί να μειώθηκαν σε σύγκριση με το 2001, αλλά βρίσκονται ακόμα σε υψηλά επίπεδα.
Οι παραγκουπόλεις μεγάλωσαν
Αργεντινή 11"Υπάρχει ένα παγκόσμιο σύστημα εξουσίας," εξηγεί ο Εδουάρδο Γαλεάνο "που όταν εγώ ήμουν μικρός το έλεγαν Καπιταλισμό ενώ τώρα το αποκαλούν Οικονομία της Αγοράς. Έχει επίσης κι άλλα καλλιτεχνικά ονόματα. Αλλά το κύριο χαρακτηριστικό του είναι ότι κοινωνικοποιεί τις απώλειες και ιδιωτικοποιεί τα κέρδη. Όπου η Αγορά είναι ο αόρατος και σκληρός Θεός, που υπαγορεύει τις διαταγές χωρίς κανείς να βλέπει το πρόσωπό της. Έτσι λοιπόν τίποτα! Υπάρχουν περισσότεροι ναυαγοί παρά ναυτικοί. Είναι σύστημα που αποβάλλει ανθρώπους. Και είναι ανίκανο να ενσωματώσει τα νέα στόματα που γεννιούνται και χρειάζονται να τραφούν. Περισσεύει κόσμος! Κι αυτό είναι μια από τις αντιφάσεις που δεν υπάρχει ανθρώπινη λογική που να μπορεί να την εξηγήσει. Πώς είναι δυνατόν ένας κόσμος που κάθε φορά παράγει όλο και περισσότερα τρόφιμα, έχει κάθε φορά και περισσότερους πεινασμένους; Κι ενάντια σ’ αυτές τις δομές στην Λατινική Αμερική τώρα αρχίζει ένας αγώνας και γίνεται συνειδητό ότι το πεπρωμένο δεν είναι μοιραίο. Αν και οι Έλληνες κάποιες άλλες εποχές πίστεψαν πως ήταν. Στην πραγματικότητα το μέλλον μπορείς να το ανακαλύψεις, να το φανταστείς αντί να υποταχτείς σ’ αυτό."

Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011

Infowar: Λιβύη - ο ανθρωπισμός της κανονιοφόρου

Infowar: Λιβύη - ο ανθρωπισμός της κανονιοφόρου
Picture



Βαριά οσμή πετρελαίου στην επέμβαση των δυτικών δυνάμεων εναντίον της Λιβύης. 
Ο επιλεκτικός ανθρωπισμός εναντίον ενός πρώην... συμμάχου.

Ακούστε...

Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2011

Stuxnet : Αμερικανοισραηλινής προέλευσης ο ιός που επιτέθηκε στο Ιράν

Το ηλεκτρονικό σκουλήκι Stuxnet που φέρεται να προκάλεσε σαμποτάζ στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν αναπτύχθηκε και δοκιμάστηκε στο Ισραήλ σε συνεργασία με τις ΗΠΑ, γράφουν οι New York Times, επικαλούμενοι πηγές του στρατού και των μυστικών υπηρεσιών. Το Stuxnet δοκιμαζόταν επί δύο χρόνια στις ισραηλινές πυρηνικές εγκαταστάσεις της Ντιμόνα στην έρημο Νεγκέβ. Ειδικοί που γνωρίζουν τι συμβαίνει εκεί αναφέρουν μάλιστα ότι στις δοκιμές χρησιμοποιήθηκαν φυγόκεντροι για τον εμπλουτισμό ουρανίου ίδιες με αυτές που χρησιμοποιεί το Ιράν.
«Για να ελέγξει κανείς το σκουλήκι, πρέπει να γνωρίζει τα μηχανήματα. Ο λόγος που το σκουλήκι ήταν επιτυχές είναι ότι οι Ισραηλινοί το είχαν δοκιμάσει» δήλωσε στην εφημερίδα Αμερικανός ειδικός που δεν κατονομάζεται. Τον περασμένο Νοέμβριο, ο Ιρανός πρόεδρος Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ παραδέχτηκε ότι ο κακόβουλος κώδικας προκάλεσε «προβλήματα» στις εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου. Σύμφωνα με τους New York Times, το σκουλήκι αύξησε την ταχύτητα περιστροφής στα μηχανήματα και τελικά κατέστρεψε το ένα πέμπτο των φυγόκεντρων.
Το ηλεκτρονικό σαμποτάζ ήταν σύμφωνα με την εφημερίδα η κύρια αιτία για τις καθυστερήσεις που έπληξαν από το 2008 το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ισραήλ υποστήριξαν πρόσφατα ότι το ιρανικό πρόγραμμα καθυστερεί και είναι απίθανο να οδηγήσει στην ανάπτυξη πυρηνικού όπλου πριν από το 2015 το νωρίτερο.
Το Τελ Αβίβ έχει στηρίξει τις αμερικανικές πρωτοβουλίες για την επιβολή κυρώσεων κατά της Τεχεράνης, χωρίς όμως να αποκλείει το ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης. Την περασμένη Τρίτη, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου δήλωσε ότι οι διεθνείς κυρώσεις θα ήταν αποτελεσματικές μόνο εφόσον συνοδεύονται από μια «αξιόπιστη» στρατιωτική απειλή.
Υποθέσεις για το ρόλο του Ισραήλ στις επιθέσεις με το Stuxnet είχαν διατυπωθεί ευρέως και πριν από το δημοσίευμα των New York Times. Η Τεχεράνη κατηγόρησε εξάλλου τις ΗΠΑ και το Ισραήλ για τις δολοφονίες δύο πυρηνικών επιστημόνων το Νοέμβριο και τον Ιανουάριο, όπως αναφέρει το πρακτορείο Reuters.
Σύμφωνα με εταιρείες ασφάλειας υπολογιστών, το Stuxnet είχε ξεκάθαρα αναπτυχθεί για επιχειρήσεις κυβερνοπολέμου. Το σκουλήκι ήταν σχεδιασμένο να προσβάλλει συστήματα ελέγχου της Siemens τα οποία χρησιμοποιούνται ευρέως σε εγκαταστάσεις υδροδότησης, εργοστάσια ηλεκτρικής ενέργειας και πλατφόρμες άντλησης πετρελαίου.
Τα περισσότερα κρούσματα εντοπίστηκαν στο Ιράν, οδηγώντας στην υπόθεση ότι το σκουλήκι έβαλε στο στόχαστρο τις πυρηνικές εγκαταστάσεις.
Το δημοσίευμα των New York Times έρχεται λίγες ημέρες πριν από το νέο γύρο συνομιλιών του Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα με τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία και Κίνα στις 21 και 22 Ιανουαρίου.
πηγή: pathfinder